W drodze do samo doskonałości na antarktydzie marzeń zamarzłam
W panice przed impotencją umysłu nie przeczytałam ważnych książek
Niewiedza budzi mnie jak zużyta kochanka, którą każdy już miał
Łazi za mną zamiast odejść
Ladacznica moich myśli karmi mnie gniewem do świata
Poi mnie litością do siebie
Spakowane do walizki uczucia
Poskładane w szufladzie wspomnienia
Już nie będę,
Na pewno zabłądzę wiele razy
Stracę siebie
Postawię buty przed drzwiami
Ucieknę szeptem
Zanim świt oślepi mnie wyrzutami
Zanim ułożysz moje emocje na półce
Zostawiam siebie
Na ławce przed domem babci
Z koszykiem truskawek
Nad rzeką za domem rodziców
Na jarmarku wiejskim
Przed internatem we wrześniu
Przed księgarnią Pana Aleksandra
Na Oboźnej
Między kartkami książki
Na Montmartrze
W karykaturze artysty
I jeszcze gdzieś
Tylko nie pamiętam gdzie
Biały jedwab na glazurowanej skórze
Lśniący chłód w majowym słońcu
Migdałowe paznokcie niepewnych myśli
Kropelka na skroni zagubiona w dekolcie
Animowana wyobraźnią Mme Bovary
Niebezpieczna syrena
Kolorowy
Bardziej kolorowy
Stopniowany tatuaż na duszy
Natężony przymiotnik
Odmieniany bez końca
Wierszowany obraz osobowości naprzemiennej
Tuszem malowany
Wyraziste słowa na skórze
Nieusuwalnie przeżyte
Przytulić myślami
Zawinąć resztki szczęścia w papierek po cukierku czekoladowym
Odnaleźć sens zagubionych myśli
Pić caipirinhę
Zobaczyć maszerujące ściany
Kupiłem dla Pani ciastko
Przez Pana jestem stara
Nie pytałem Panią o wiek
Nie prosiłam o ciastko
Może zapytam jutro
Jutro tu nie przyjdę
Na parapecie życia
Skomplikowany kwiat koloru wrzosu
Paszcza dzikiego zwierza
Botaniczny deltoid
Zakochany w mojej słabości
Patrzy na mnie różowo ciemnym spojrzeniem
Cierpliwie rozkwita
Nie stawia warunków
Phalaenopsis Tropical Fantasy
Bałagan w torebce
Zawieruszona szminka
Perłowe marzenie
Kamuflaż roztargnienia
Nieznalezione słowa w kieszeniach torebki
Wyrwane sylaby z kalendarza
Nieodegrane sceny zazdrości
Gniją wyplute brunatnice
Rozkładają się na wietrze stęchłe słowa
Do brzegu dopływają zleżałe myśli
Wyrzuty zalewają plażę
Fale wyrzucają resztki zatopionej duszy
Piana złości podmywa kamienie
Przypływ nie zna miłosierdzia dla lądu