Po co kościół
Modlitwa próżna
W otchłani
Ladacznicy pacierze
W bezmiarze głębi sumienia
Czerwony aksamit na biodrach
Zamęt duszy
Opętanie słowami
Uwikłanie uczuć
Obłęd w oczach
Los wydał wyrok
Odlicza spokojnie
Po co anioły
Zepsute cyborgi
Bezdusznie się kręcą
Przeznaczenie odmierza czas
Wyjałowionej kobiecości
Nadzieja karmiona padliną emocji Zakochanie Grzech w tańcu Gniew Tatuaż na duszy Strach Akt z pieprzykiem na piersi Kobieta
Deszcz hałasuje
Mami wiosennymi uczuciami
Demonicznie się uśmiecha
Czerwień sukienki rozpala głowę
Gotują się uczucia
Kłębią się w pościeli emocje
Oczy zasłania mgła
Rankiem szukają sukienki
Resztki kobiecego wstydu
Kiedy kochanek śpi
Kobiecość walczy ze mną
Ciało też się buntuje
Wysyłają mi kartki z krainy fantazji
Zmysłowe nieprzyzwoitości
Kodem namiętności zaszyfrowane
Budzą ukryty przed światem obszar
Nasyłają sny bezpańskie
Rozwiązłe opowieści przedstawiają nad ranem
Roztrwonione zaufanie
Strzępy
Niedopowiedziane pęknięcie
Stracony wzrok
Podeptane wspomnienia
Zmanipulowane uczucia
Nieprawdziwy los
Oszukany podziw
Niepotrzebne troski
Żal za czyjeś grzechy
Pytania martwe
Niewypowiedziana prawda
Nieprawda
Intryga
Szczątki z przeszłości zalegają wnętrzności
Niestrawione resztki życia zatruwają duszę
Wypływają jak topielice niezrealizowane marzenia
Nie wystarczy kamieni by je zatrzymać na dnie
Ukojenie fałszuje upiornym śpiewem
Wypija krew zachłannym nienasyceniem
Sprzeda nienawiści ostatnią pamiątkę
Zastawi wszystkie dobre chwile
Nienagannie złamie obietnice
Zamiast spokojem zapłaci strachem
Rozliczy każdy dzień beztroski
Wyłudzi ostatnią nadzieję
Zniszczy wiarę
Napisałam bajkę
Prawdę ukryłam w doniczce
Bajka więziła mnie miesiącami
Poparzyłam stopy uciekając
Prawda odkryła moje kryjówki
Szantażuje mnie schowanymi słowami
Czuję ich szkło w palcach
Bajka łamie mi żebra
Będą mnie tak torturować bez końca
Rozrywać na kawałki
Nienawidzić i kochać
Prawda podnosi mnie z kolan
Chcę się poddać
Czas pozbyć się kochanki
Wyrzucam doniczkę przez okno
Wypiję jej zdrowie
Napiszę bajkę
Może mnie nie zdradzi
Nie poznaję siebie w ciemnościach umysłu
Piszę odrażające wierszowanki
Chronią szaleńczo sekrety
Szpiegują moje sumienie obce myśli
Szukają ukrytych opowieści
Napisanych szyfrem podświadomości
W rozpadlinie mojej wyobraźni
Błądzą
Zginą w przepaści znaczenia słów
Kiedy krzyczy nie patrz
Kiedy milczy nie patrz
Wymyślane życiorysy
Stylizowane prawdy
Wyobraźnia zdrapana
Wieczne podróże
Myśli hałasują nad ranem
Ścieżką inspiracji
Fascynacja paniczna
Opętanie nieustanne
Kiedy płacze nie krzycz
Kiedy śmieje się nie milcz
Le Démon, dans ma chambre haute,
Ce matin est venu me voir,
Et, tâchant à me prendre en faute,
Me dit : ” Je voudrais bien savoir,
Parmi toutes les belles choses
Dont est fait son enchantement,
Parmi les objets noirs ou roses
Qui composent son corps charmant,
Quel est le plus doux. ” – Ô mon âme !
Tu répondis à l’Abhorré:
Tout entiere = Fragment do Charles Beaudelaire