Larmes

W kryształowych kieliszkach

Wódkę ze mną pij

Na popitkę będą moje łzy, zakażone tęsknotą, zakwaszone żalem

Na zakąskę daj ogórki, nasiąknięte żyzną ziemią, przemoknięte wiosennym deszczem

Butelki ustawiają się szeregiem

W krysztale przegląda się świt

Metaliczny głos pawia zaraz zbudzi wieś

Ale Ty wódkę ze mną pij do zapomnienia